میل به بی نهایت

منتشرشده: 2012.01.02 در روزنوشت

زندگی به جلو میره. رو به جلو. همیشه هم حدش رو به بی نهایت ه. نمیشه جلوشو گرفت؛ نمیشه گفت صبر کن. یا باید پا به پا (گاهی هم دوان دوان!) باهاش بری یا از گردونه اش خارج میشی. خیلی از آدما توی زمان ثابت موندن. خیلی ها کم اووردن و فکر می کنن دیگه بسه؛ ما کارمونو کردیم. خیلی هاشون فرقی با دکور خونه ندارن. حتی می بینی روشونو خاک گرفته. اصن شور و حالی ندارن، هدفی ندارن و فقط توی زمان دارن دست و پا می زنن. اینا نسبی هم هست البته. اینجوری که گفتم شاید به نظر بیاد خودمو استثنا کردم ولی منظورم این نیست. خودمم به یه نسبتی شاید دچار روزمرگی شدم. البته به شخصه همیشه سعی داشتم یه چیز جدیدی، یه هدف چالش برانگیزی توی زندگی م باشه. دوست ندارم مثل بعضیا یه روت مشخص و همیشگی داشته باشم و ده ها سال به همون روش زندگی کنم.

البته این حس و حال شاید بخشی اش مربوط به جهان سومی بودن و مشکلات اجتماعی جامعه مون باشه. اما اعتقاد ندارم که نمیشه تغییرش داد؛ نمیشه عوضش کرد و سرنوشت همه چیز ما رو برامون رقم زده. واقعا به جمله از تو حرکت از ما برکت اعتقاد دارم. حالا این ما رو بعضیا «خدا»، بعضیا «طبیعت» و بعضیا چیزای دیگه معنی می کنن. مهم نیست این ما کیه یا چیه، مهم اینه که طبیعت به تلاش های ما آدما پاسخ مثبت میده. یه رفلکس طبیعیه. توی کوه که فریاد بزنی، خواه ناخواه پژواک صدات به خودت برمیگرده. توی زندگی هم اگر ساکن باشی، جز سکون چیزی از «ما» نمیگیری.

امروز دوم ژانویه است. خود من که همیشه و همه جا سال نوم، همون نوروز ه؛ اما به عنوان یه check point بد نیست که این اتفاقات و این رویداد ها (سال نو میلادی، سال نو خورشیدی، ماه رمضون، پایان سال تحصیلی، شروع سال تحصیلی، شروع و پایان ترم، محرم و……) رو برای خودمون نشونه گذاری کنیم و با یه تأمل به گذشته ای که پشت سر گذاشتیم ببینیم پارسال این موقع کجا بودیم، هدف هامون چی بود، چی میخواستیم. الان کجاییم، هدفمون چیه و چی می خوایم. مطمئنا اگر پارسال این موقع ها به من میگفتن پدرام تو توی این نقطه (که الان هستم) هستی؛ باورم نمی شد. یک سال زمان زیادیه. این دستِ تقدیر و سرنوشت و این سیرِ اتفاقای زندگی، مسیرهای زندگی رو چجوری که تغییر نمیده.

خیلی دوست دارم از تغییراتی که توی این یکسال کردم و برنامه هام بیشتر براتون بنویسم. اما خیلی دوست دارم به نتیجه که رسیدم بهتون بگم تا هم یه surprise باشه، هم دیگه اما و اگر توش نَمونه.

پ.ن. : سال نو میلادی رو به همه اونایی که این روز براشون مهمه تبریک میگم. با آرزوی سالی خوش و بدور از دغدغه های منفی. 🙂

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. عالیه می‌گوید:

    به نظرم این میل به بی نهایت توی همه هست و اونایی هم که فکر میکنیم شور و حال ندارن یه حالت موقتی توی اون آدم هاست آخه نمیشه که آدم هیجانی برای ادامه زندگی و رسیدن به اهدافش نداشته باشه
    اره منم به پارسال این موقع که فکر میکنم خیلی واسم جالبه،تقریبا زیر 5%احتمال میدادم اینجایی که الان هستم باشم،البته الانم ناراضی نیستم از جاییکه هستم و این خودش خیلی خوبه به نظرم

    • پدرام می‌گوید:

      چرا. خیلی ها دچار روزمرگی میشن و از زندگی میبرن. یا مثلا دیدم بعضیا رو میگن دیگه از ما که گذشت باشه برای بچه هامون و اینا! خیلییا رو دیدی فقط منتظر بازنشستگی هستن و بعدش راحت شن.

      زندگی خیلی تغییر می کنه. واقعا غیرقابل پیش بینی ه و فقط با توکل به خدا میشه مطمئن بود که آدم توی مسیر درستی داره حرکت می کنه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s