چرا حرفمان را نمی زنیم؟

منتشرشده: 2010.05.27 در نقد

از زمانی که این پست منتشر شده، بوسیله بازخوردهایی که توسط کامنت دهنده ها یا کسانی که خواننده خاموش هستن بدستم رسیده، احساس می کنم اکثرا در این پست نوعی خودبزرگ بینی در من می بینن و احساس می کنن من با لحن بدی این پست رو نوشتم؛ در هر حال اگر بعد از خواندن چنین احساسی نیز به شما دست داد بدونید عمدی در کار نبوده و من فقط چیزی رو که به ذهنم میرسیده نوشتم.

آره واقعا چرا؟ چرا ما ایرانی ها عادت به صحبت کردن اونم از نوعی که برای خودمون و اطرافیانمون فایده داره نداریم؟! از صبح تا شب (اکثرمون) غیبت می کنیم، دروغ می گیم، مسخره می کنیم، ناسزا می گیم، تیکه می اندازیم ولی حاضر نیستیم وقتی لازم شد حرف دلمون رو رک و روراست به طرف مقابل بزنیم؟ واقعا چرا؟!

خیلی از همین آقا پسرهایی که میبینیم سوار یه ماشین مدل بالا از صبح تا شب خیابون ولیعصر رو متر می کنن و به خانومای محترم و غیرمحترم تیکه می اندازن، وقتی پاش بیوفته که از حق خودشون دفاع کنن یا حرف دلشون رو بزنن به ته ته پته می افتن. حتی بعضی وقتا ماها برای کارای معمولیمونم نمی تونیم حرف بزنیم، رومون نمیشه به تاکسی بگیم ببم جان، کرایه رو داری گرون میگیری! یا به سوپری بگیم برادر من، این جنس شما گوشش کجه! بقول بابای من مگه ما پول بی گوشه به شما میدیم که شما جنس کج و موج به ما میدی!

اینم یک مدل از اینجور آدما
اینم یه مدل از آدمهایی که نمی تونن حرف بزنن. منتها تویه جمع و وقتی که خیلی حساسه! برای شما تا حالا پیش نیومده لازم بشه تویه یه جمع مهم، نظر نهایی تونو بگید و نتونید؟ یا تویه یه جمع سخنرانی کوتاهی داشته باشید و نتونید؟ – عکس از سایت دانشگاه ایالت ایلینویز جنوبی امریکا

یا بدتر از اینا. اصلا رک نیستیم، به بهانه احترام متقابل و حقوق شهروندی و اینا حرف دلمون رو نمی زنیم، آخه ممکنه طرف ناراحت بشه، به قباش بر بوخوره و در مورد ما یجور دیگه فکر کنه! آخه چرا؟! اصلا یکی از مشکلات عدیده مملکت ما در همین حرف نزدن همکارها با همدیگر و از همه مهمتر با مدیرشونه. یکی از سریال های خیلی قشنگی که سالهاست از تلویزیون پخش میشه، سریال پرستاران ه که من علاوه بر لذت بردن از نحوه و محیط کاری اونا، در حین تماشای فیلم، سعی می کنم بیشترین یادگیری رو از طرز رفتار اونا با همدیگر داشته باشم. مثلا اگر دقت کرده باشید اینا خیلی راحت با هم در هر موردی حرف می زنن، مشکلاتشونو مطرح می کنن و سعی می کنن در سریعترین زمان ممکن حلش کنن؛ چه بسا مسئله ای که من الان در موردش فکر می کنم یه سؤ تفاهم باشه که با یه مکالمه ساده و خودمونی بشه حلش کرد تا اینکه روزها و ماهها تویه دلم بمونه و تبدیل به کینه و دشمنی بشه و اثرات سؤ رویه هم خود ما و هم کار ما داشته باشه.

اصلا ما ها تا یه آدم رک و روراست می بینیم میگیم وا! چه بی تربیت و بی حیا ه! آخه چرا؟ اگر بی ادبه یه داستان دیگس، ولی اگه حرفشو کامل و با منطق، در کمال احترام و دوستی به ما بزنه، مثلا یه اشکال ما رو بهمون گوش زد کونه، بده؟! بده همکار شما بهتون بگه عزیز، بوی عرق میدی، یه دوشی چیزی بگیر؟! یا بده بگه آقا این کارت زشت یا غلط بود؟! یا بگه چرا فلان کارو در حق من کردی؟

خیلی از آدمایی که می بینم از این مسئله ناراحتن که ماها حرف دلمون رو بهشون می زنیم! وقتی یه مسئله وجود داره، باید گفته بشه؛ مگه مصلحت خاصی در کار باشه وگرنه به علت رودربایستی نباید گفته نشه. بیایید از همین الان تصمیم بگیرید حرفتون رو بزنید و نگران واکنش همکاران و اطرافیان و دوستان نباشید، شما رک هستید و رک بودن شاخصه خوبیه، شما نباید به سوی بد شدن برید چراکه دیگران بد هستن، شما باید خوب باشید و دیگران باید شما رو «خوب» قبول کنن. همینه که هست!

در هر حال قصد نصیحت نداشتم! اصلا من غلط بکنم نصیحت بکنم. چیزی رو که به ذهنم رسید گفتم. موردی بود که تاحالا با چندتا از دوستان نتی و غیرنتی مطرح شده بود و به فکرم رسید در موردش بنویسم. خوشحال میشم که نظرتونو بگید شاید من اشتباه می کنم!

پی نوشت: دوستان، من وقتی میام نت، یکی از چندتا کار رو می تونم انجام بدم: 1- برای اینجا پست بنویسم 2- به کامنت های اینجا جواب بدم 3- مطلب دوستان دیگرو بخونم 4- برم فیسبوک یا توئیتر یه گشتی بزنم. از اونجایی که به همه این کارها علاقه دارم، کم فرصت میشه به شما سر بزنم و از اونجایی که دوست دارم در کمال دقت پست شما رو بخونم باز هم کمتر وقت میشه به همه سر بزنم، پس عذر من رو به خاطر کم سر زدن به شما بپذیرید. 🙂

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. الما می‌گوید:

    چون هممون یه ترس مزمن و پنهان داریم
    چون دیدیم وقتی حقیقتی و به کسی میگیم چقدر ناراحت میشه
    چون دوست نداریم کسی را برنجونیم
    چون بی ارزه ایم
    چون ما بچه های بدی هستیم

  2. زبل خان می‌گوید:

    ما شخصا جرئتش را نداریم..شما دارید بسم االله..دیوار موش داره وادامه…

  3. زبل خان می‌گوید:

    اهان حق ..حق مشکلی نداریم ولی گاهی حقمون که یه کم بسط داده میشه سیاسی میشه..من اونو گفتم..اخه وضعیت خیلی قاطیه..

  4. عالیه می‌گوید:

    موافقم ،منم در این مورد کم کاری کردم،اما راستش زیاد دیدم آدمایی رو که به این بهونه خیلی بد حرف میزنن،کلا ماها یا از این ور بوم میفتیم یا از اون ور

  5. گودول می‌گوید:

    با حرفات موافقم،فقط دلم میخواست به مسائل اجتماعی و سیاست هم بسط داده میشد،مثل انتخابات و مسائل بعد از اون.

  6. Pedram3000 می‌گوید:

    داداشی وقتی توی جامعه عدالت نباشه ترس بوجود میاد که نکنه نا عدالتی بعدی سره خودمون پیاده بشه و وقتیترس باشه دیگی حرف زنمون شده تله پته می افتیم !

  7. پسری از برج حوت می‌گوید:

    با اینکه رک و روراست حرفامون رو بزنیم موافقم (با اینکه خودم اینکار رو نمی کنم ! در مورد آشنایان و دوستان) اما باید بدونیم چجوری رک حرف بزنیم ! بعضی ها رک حرف زدنشون خیلی تنده! حتی ممکنه قصد بدی هم نداشته باشنا اما بد برداشت بشه… به نظر من باید سعی کنیم حرفمون رو طوری به طرف مقابل بگیم که هم منظور خودمونو رسونده باشیم و هم طرف مقابل رو از خودمون نرنجونیم … به نظر من اینکه حرفمون رو بزنیم خیلی خوبه و باید اینطوری باشه اما رک بودن ِ بیش از حد خیلی هم خوب نیست (اینا در مورد اطرافیان و دوستانه اما در مورد کرایه تاکسی و خرید از مغازه و … که مثال زدی ، باید خیلی هم رک بود!)

  8. شادی می‌گوید:

    یه ترسِ اعصاب خورد کنِ همیشگیه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s